Verder met een nieuwe insteek.
Februari 2015 besloten Peter en René het einddoel te veranderen. Binnen het voortgezet onderwijs zouden de vakken muziek en ckv worden gebundeld om te komen tot live muziek maken met smartphones bij een stomme film. De te gebruiken mobiele telefoons konden van alle platforms zijn. Door hieraan toe te geven werd het aantal te gebruiken applicaties (apps) groter én alle leerlingen van de klas konden meedoen. Wel bleef de beperking in stand dat de apps gratis moesten zijn want alle leerlingen moesten in staat zijn met hun devices te particperen.
De doelgroep waren de leerlingen van vmbo-3 (T3D) van scholengemeenschap St. Ursula in Horn. Als invulling van de ckv-lessen over film werd door Jessie een lessencyclus ontwikkeld waarin naast de geschiedenis van de film ook de ontwikkeling van filmmuziek werd aangestipt. Als opdracht kregen de leerlingen mee de muziek en geluiden toe te voegen aan fragmenten uit de film “Le voyage dans la lune” van Georges Méliès.
De klas werd in drie groepen verdeeld die elk een fragment van ongeveer 2 minuten kregen toegewezen. De groepsleden kregen de kans het filmfragment te bekijken en geluid en muziek erbij te bedenken.
(zie filmfragmenten) Daarna kregen ze mogelijkheid te zoeken naar apps waarmee ze hun ideeën konden uitvoeren. Het uiteindelijke resultaat werd gefilmd terwijl de leerlingen live de film begeleiden. Als geheugensteun diende een grafische partituur. Het gehele project mocht niet langer duren dan 4 lessen.

De start en eerste les vond plaats na de carnavalsvakantie en het uiteindelijke filmmateriaal was op 28 maart een feit. Voor de leerlingen van T3D een enorme klus die veel inspanning vergde. Niet alleen qua samenwerking maar vooral qua concentratie tijdens de uitvoering. Omdat de leerlingen niet tevreden waren werd een tweede sessie ingelast op 11 april 2015. De groepen waren beter voorbereid op het project maar dat betekende niet automatisch dat het resultaat ook beter was. Onderschat werd de perfectiedrang van de leerlingen waarbij het groepsgedrag onder druk kwam te staan. Ook de techniek wilde niet altijd meespelen: films bleven “hangen”, mobieltjes vielen uit, versterkers bleken niet altijd compatibel te zijn met alle apparaten, etc.

Het eindresultaat van het project was niet zozeer van hoogstaande muzikale kwaliteit maar het sociale aspect heeft zeker een boost gekregen. Alle leerlingen hebben meegedaan, elk op zijn eigen wijze met zijn eigen mogelijkheden. De beperkingen die wij ons als onderzoeksteam hebben opgelegd bleken positieve neveneffecten te hebben: 1. Het enthousiasme van de leerlingen voor de geschiedenis van de stomme film bleek groot vanwege de betekenis die dit lesonderdeel heeft voor het project, en 2. Er resulteerde een nieuw project uit, door de leerlingen zelf bedacht, namelijk het zelf maken van een stomme film van 2 a 3 minuten.

Moeilijk bleek het technische aspect van het combineren van de originele filmfragmenten met de opnames van de groepen. Om vooral de concentratie van de leerlingen in beeld te brengen werd de camera vóór de leerlingen gezet. De kijker zag echter niet de originele film. Dat moest nog gemonteerd worden. Voor een volgend project is het beter met twee camera’s te filmen. Eén voor de leerlingen en één voor de film. Hiermee kan het combineren van beide films synchroon lopen.

Uit de opnames blijkt duidelijk dat het concentratieniveau van de (vmbo-)leerlingen hoog is. Het gehele filmfragment lang zijn ze gefocust op hun werk.